De Bedoeling

Wat de bedoeling ook alweer was van onze ontmoeting was me ontschoten. Direct daarop schoot me te binnen dat dingen geen bedoeling hoeven te hebben. Het gaat om de ontmoeting zelf.
Ik had andermaal zo lang al geen nieuwe mensen ontmoet dat ik in de oude fout verviel me dergelijke zaken af te vragen. Nee, we hadden gewoon afgesproken om eens een avondje te praten, oftewel slap te ouwehoeren, hoogdravend te redeneren en en passant in 5 minuten de wereldproblematiek op te lossen, tussen neus en lippen door, knie en teen, knie en teen.
Gezien de jonge kalenderleeftijd zou je eventueel kunnen beweren dat de ontmoeting gevolg was van een of meerdere goede voornemens; ik zou dat bevestigen noch ontkennen.

Op de prijslijst prijkte een lokbier, zo eentje die je al jaren niet hebt gedronken, enthousiast bestelt maar die dan helaas nét uitverkocht blijkt, ongetwijfeld net als vorige en volgende week, al heb ik dat niet specifiek gecontroleerd. De andere biertjes waren ook lekker.
Naast me stond opeens een meneer met een hoed zonder hoed. Ah, dat was mijn ontmoeting.
Dag meneer met hoed zonder hoed.
De wereldproblematiek bleek niet bij machte meer dan 2 minuten van onze tijd en aandacht in beslag te nemen, zodat er niets anders op zat dan de rest van de avond slap te ouwehoeren en hoogdravend te redeneren, eigenschappen waarin wij beiden zeer bekwaam bleken, uitblonken, en elkaar aanvulden. En als we het even niet meer wisten, vulde de barman ons aan, waaruit niet de conclusie getrokken moet worden dat wij het soms expres even niet meer wisten.

Na een uur of vier bleek het nog maar één uur later te zijn, we communiceerden werkelijk bijzonder efficiënt. De barman zwaaide ons uit. Verderop op het plein bleek nog een welkomende gelegenheid. Met open armen werden wij ontvangen, waarschijnlijk een goed teken, wellicht had iemand vooruitgebeld.
Muziek, we hadden het nog niet over muziek gehad. Toepasselijk dat in deze tent de muziek juist op zo'n volume stond dat je het over weinig anders dan muziek kon hebben, voornamelijk door het uiten van oerkreten.
Een jongedame naast ons wilde andere onderwerpen aansnijden, mogelijk dat daar ook oerkreten bij te pas kwamen. Ik werd gewaarschuwd dat ik vast te weinig geld bij me zou hebben voor een dergelijk avontuur, wat ik geloof ik wel een beetje jammer vond. De avond was al aangenaam maar werd steeds aangenamer.
Weer één uur later waren we opeens vier uur verder. Nu beweer ik soms dat tijd niet bestaat (alleen beweging waarin wij tijd meten, die dezelfde is waaráán wij tijd meten zodat we in werkelijkheid geen tijd maar slechts beweging in kaart brengen) maar dit vond ik zelfs te gek voor woorden. Ik moest rennen om de trein te halen.
We hadden het nog helemaal niet gehad over... Geen tijd. Rennen.

lutek Dinsdag 13 Januari 2015 at 10:56 pm | | default
Gebruikte Tags: , , ,

Geen reacties

(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam in reacties te voorkomen, moet je deze simpele vraag beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.