Wat Men Zoal Meeneemt En Achterlaat

Het apparaat van mijn Engelse buurman was minstens 2x zo groot als dat van mij. Toch heb ik met de mijne ook veel schitterende foto's kunnen maken. Zo'n 7000 in tal. Moet ze alleen nog even uitzoeken.
Mijn Engelse buurman begreep niet waarom er zo weinig mensen in Gambia waren dit jaar. Three cases of ebola in the U.K., zero in The Gambia. You'd be safer here!
Ebola is iets wat je zeker niet meeneemt uit Gambia, of 'The' Gambia, zoals het land officieel heet, wat natuurlijk veel stoerder klinkt.
Foto's. Ja, die neem je wel mee.

Souvenirs neem je natuurlijk mee als je tenminste nog ruimte in je koffer hebt. Veel mensen hebben opzettelijk ruimte in hun koffer omdat ze wat achterlaten. Als je eerder in Gambia bent geweest, weet je dat je de mensen erg blij maakt met tweedehands kleding.
Een potje honing kun je meenemen, of om precies te zijn: een colaflesje honing. Gelieve voor de reis zorgvuldig in te pakken.
Een paar mini-marsjes kun je mee terug nemen, wanneer daags voor terugtocht blijkt dat je die nog onderin je tas had zitten, en die inmiddels al 8x gesmolten en weer hard geworden zijn, en je te beschaamd bent die vieze dingen gewoon weg te lazeren, enerzijds omdat je in een derdewereldland nu eenmaal geen eetbare artikelen in de prullenmand gooit, anderzijds omdat je een dag later niet wilt constateren dat de schoonmaker het er weer uitgehaald heeft.

Je laat alle gidsen achter. Ze vochten om je attentie, boden hun diensten aan. Ze kenden alle soorten vogels bij naam en toenaam, soms zelfs bij koosnaam en doopnaam.
Eentje neem je er mee, althans per facebook, omdat die volgens jou de beste van het land is, en mocht je ooit teruggaan zul je hem weten te vinden. Zo niet, kun je hem aan andere vogelaars adviseren.

Geld laat je achter. Niet per se omdat het verboden is om geld uit te voeren en omdat het niet zo veel waard is en omdat het knap lastig zal blijken het te wisselen voor euro's bij een Nederlandse bank, maar omdat je niets liever wilt dan dat de briefjes zo snel mogelijk uit je portemonnee verdwijnen. De briefjes zijn oud, vallen uit elkaar van ellende, zijn smerig en soms onduidbaar en ze stinken een uur in de wind.
Mijn Engelse buurman merkte op: You don't want to know the history of those.

De vogels laat je achter. Dat lijkt me nogal logisch. Mijn nieuwe vriend de 'bearded barbet' (Lybius Dubius) zou het Nederlandse klimaat onprettig vinden. Bovendien heb ik er geen kunnen vangen. Jammer maar helaas.
Je neemt je aantekeningen mee anders kun je het determineren van alle geschoten vogels wel op je buik schrijven.
En verder nog wat korte steekwoorden om daar later een blogje omheen te kunnen fabriceren; of fantaseren indien de steekwoorden geen belletje meer doen rinkelen.

Veel mooie herinneringen. Altijd. Daar kun je nooit genoeg van meenemen.

lutek Dinsdag 03 Februari 2015 at 8:33 pm | | default
Gebruikte Tags: , ,

Geen reacties

(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam in reacties te voorkomen, moet je deze simpele vraag beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.