Hollandsche Biesbosch, deel 1

In aanloop naar komende lente en zomer, waarin ik van plan ben wekelijks een wandeling door willekeurig welk mooi natuurgebied te maken, maak ik deze milde winter al wat verkenningswandelingen. Dat heeft meer voeten in de aarde dan mij lief is, wat niets te maken heeft met het wandelen zelf of het in de natuur verkeren als ik eenmaal buiten ben maar alles met de te maken afwegingen vooraf. Het afwegen is al meer dan eens zodanig uitgelopen dat er van lopen niets meer kwam.
Er zijn diverse manieren en redenen om een verschrikkelijke hekel aan mij te hebben, net zoals aan ieder ander - denk dus niet dat ik mij naar beneden haal, ik maai iedereen gelijkelijk omver - maar één van die redenen is het niet kunnen komen tot een besluit. Let wel, zelfs wanneer dit besluit bijvoorbeeld een keuze is uit twee mogelijkheden waarvan ik weet dat beide een goede zijn.

Vaak is het niet slechts één overweging die ik maak als ik een verkenningswandeling plan. Er speelt van alles mee, al is het dan voornamelijk in mijn hoofd. Ik wil bijvoorbeeld in de winter niet naar het mooist denkbare gebied dat ik ken omdat ik dan ongetwijfeld zal denken: Mooi, okee, maar in de zomer zou het mooier geweest zijn.
Ik kan in de winter sowieso beter helemaal niet naar een plek gaan waar ik al eens in de zomer ben geweest, althans in de afgelopen jaren.
Een plek waar veel vogels zitten is altijd prettig, doch trek ik er niet louter voor de vogels op uit, ook voor de wandeling. Als het vogelaanbod tegenvalt, moet er onderweg nog genoeg ander bekijks zijn.

Ik zoek naar plekken die ik niet goed ken maar waar ik van hoop of verwacht dat ze de wandelmoeite waard zijn. Maar hoe doe je dat? Juist omdat ik ze niet ken, is de kans groot dat het tegenvalt, dat er niet alleen weinig maar helemaal geen vogels zitten, dat er alleen maar modderpaden zijn of juist alleen maar asfalt is, dat er gedeeltes zijn afgesloten en de wandeling al na een half uur is afgelopen.
Zonder auto en meestal zonder fiets, moet ik tevens van te voren rekening houden met de route van de wandeling. Die moet ergens uitkomen waar ik vervoer kan krijgen. Van station naar station biedt daarom soms uitkomst maar heeft als nadeel dat je dan uiteraard niet meer van de route af kan wijken.
Met behulp van internet probeer ik een en ander in kaart te brengen, letterlijk. En ook neem ik de weersverwachting in ogenschouw. En laat ik de te nemen moeite niet vergeten. Want oja, dat is ook zoiets, ik vind het zonde om een al te grote expeditie op touw te zetten naar een plek die ik, als dat zo uitpakt, in de zomer al zal gaan bezoeken. Dán, ja dan maak ik er een heel programma van. Nu nog niet.
En zo zit ik te dubben en af te strepen tot er geen plek meer overblijft, en tot er ook geen weekend meer overblijft.

lutek Maandag 23 Februari 2015 at 8:03 pm | | default
Gebruikte Tags: ,

Geen reacties

(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam in reacties te voorkomen, moet je deze simpele vraag beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.