Wilt U Zitten? Ik Kan Staan

Ondanks dat ik niet wilde zitten, ging ik zitten. Ik had het eigenlijk aan mezelf te danken of te wijten. Want omdat ik even ervoor niet hoefde te zitten, mocht ik het.
Dat zat als volgt: iemand stond op en stapte uit. Iemand anders, naast mij, keek mij aan met vragende wenkbrauwen, en ik antwoordde met een hoofdbeweging en een handgebaar dat ik graag van de gelegenheid gebruik maakte niet te gaan zitten opdat zij dat wel kon doen. Er waren nog enkele andere aanwezigen maar die golden niet als gegadigden omdat ze te ver weg stonden.
Een halte verder stond de meneer die achter haar zat op om uit te stappen. Hij had mijn gebaar zojuist gezien, en meende daarom dat ik nu de meest gerechtigde was een zetel in te nemen. Hij gebaarde niet, hij knikte niet, hij gebiedde met een scherp 'meneer!', alvorens zich om te draaien en weg te lopen.
Ik had kunnen protesteren. Protesteren omdat ik er niet van gediend zou zijn gecommandeerd te worden? Onzin, hij commandeerde mij niet zo zeer, hij maakte slechts aan andere mensen duidelijk dat niemand behalve ik recht had op de zetel. Of protesteren omdat ik een halte verder zelf ook zou uitstappen, dat zitten voor die korte tijd alleen maar lastig zou zijn? Onzin, het uitleggen zou mij meer moeite kosten dan even deze stoelendans uit te voeren, geboden dan wel aangeboden.
Bovendien kregen alle aanwezigen op deze manier een ouderwets lesje hoe-het-hoort, gratis en voor niets.

lutek Dinsdag 31 Maart 2015 at 8:34 pm | | default
Gebruikte Tags:

Geen reacties

(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam in reacties te voorkomen, moet je deze simpele vraag beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.