Het Geheim van de Visdief

Een jaar of 10 geleden zag ik voor het eerst een visdiefje. Ik kende het beest louter van naam en wist eigenlijk niet goed hoe hij er uitzag. Maar toen ik hem zag, wist ik meteen, dit is een visdief. Vergelijkbaar met de eerste keer dat ik een halsbandparkiet hoorde, ook ongeveer 10 jaar geleden. Nog nooit had ik er eentje gehoord, en voor zover ik wist kwamen ze tot dan niet eens in Rotterdam voor, maar toen ik hem hoorde (een minuut voordat ik hem ook zag), wist ik direct, dat moet een halsbandparkiet zijn.
Verder bestaat er volgens mij geen overeenkomst tussen de visdief en de HBP. En verder bestaat mijn determinatievermogen voor vogelsoorten vooral uit zo overtuigend mogelijk gokken.

De visdief is een regelmatig terugkerende bezoeker van Het Park. Eén lentebezoek per jaar, een week of twee. Dan zwaai ik hem uit en zie hem de volgende lente weer. Ik zeg 'hem' omdat ik geen verschil zie tussen het mannetje en het vrouwtje, het zou ook een visdievegge kunnen zijn.
Ik weet niet precies waar hij vandaan komt of waar hij naartoe gaat maar iets zegt me dat zijn tussenstop in Het Park afwijkt van de doorgaande route die zijn soortgenoten vliegen. Want ga maar na, het is er altijd maar één. Eén exemplaar. Een enkeling. Hij moet Het Park eens bij toeval hebben ontdekt en hebben onthouden in de jaren daarna.

Laatst werd ik gesterkt in dat idee toen ik op het natuurblog van Koos Dijksterhuis las dat visdiefjes immer met twee of drie samen zijn. Wat merkwaardig, dacht ik eerst, dat heb ik nog nooit gezien. Maar, zoals gezegd, deze wetenschap was slechts een bewijs van mijn idee dat 'mijn' exemplaar een afwijkende route vliegt.
De dag dat ik Koos' blog las, had ik mijn camera bij me omdat het lente was, de zon scheen en ik genoemd visdiefje al eerder die week opnieuw had waargenomen. Ik wilde hem proberen te vangen.
Ik liep Het Park in en zag reeds uit de verte de kenmerkende vlucht van... godverdomme, je houdt het toch niet voor mogelijk... twéé visdiefjes!
Let wel: 10 jaar lang zie ik één enkele visdief; de dag nadat... wat zeg ik, nog geen uur nadat ik lees dat ze altijd samen vliegen, zie ik er twee!
Van algehele verwarring kreeg ik geen van beide goed op de foto. En vanwege de feiten dat die beesten behoorlijk beweeglijk zijn en mijn camera niets liever wil dan focussen op de bomen achter hen. Maar ik ging de volgende dag nog eens op expeditie en kon er daadwerkelijk eentje vangen.

Nu, een maand later, zijn ze er nog steeds. Ze verblijven hier dus een langere periode dan voorheen. En vorige week heb ik er zelfs drie samen gezien.
Drie bleek echter te veel, dat ging kennelijk niet goed samen. Ik zag een aantal malen hoe één van de drie werd opgejaagd door de andere, al kan ik met geen mogelijkheid zeggen of dat telkens om dezelfde ging. Helaas heeft 'nummer 3' het niet overleefd, al kan ik ook hiervan met geen mogelijkheid zeggen of dit het gevolg van die ruzie is geweest. In onbeweeglijke toestand was hij een stuk makkelijker te fotograferen dan zijn soortgenoten, dat dan weer wel.

lutek Donderdag 25 Juni 2015 at 10:57 pm | | default
Gebruikte Tags: , ,

Geen reacties

(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam in reacties te voorkomen, moet je deze simpele vraag beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.