De Whoosh-Whoosh-Vogel

Meneer, meneer...
Jongeman, jongeman...
Kunt u eens kijken, ik heb dit op mijn arm...
(Ojee, dat ziet er uit als een ernstige vorm van berenklauwlepra. Dat gaat binnen de kortste keren zweren en etteren, waarna je ogen blauw uitslaan, je stem op die van de duivel gaat lijken, en je hoofd gaat rondtollen op je schouders.)
Ik raakte iets aan, denk ik...
(Je zou eventueel nog snel die hele plek weg kunnen snijden maar misschien is dat al te laat. Dus hak maar beter gewoon meteen je hele arm eraf.)
En toen prikte het, en toen kwam dit...
Het jeukt zeker behoorlijk. Ja, probeer er niet te veel aan te zitten, als het lukt. Je hebt langs een brandnetel gelopen. Over een kwartiertje is het wel weggetrokken, denk ik. Succes.

Verder zag ik niet zoveel, die ochtend tijdens een wandeling in de polder. Wel hoorde ik veel. Ik zat middenin een vogelsymfonie. Een koekoek die een klok nabootste. Merels die voor de verandering eens niet in paniek raakten als je langs liep. Een snorrend geluid waarvan ik niet wist of het door een snor werd gemaakt. (ja, dat is een vogel.) Een enorme, gemengde hoeveelheid op-elkaar-lijk-vogels (zowel in zang als uiterlijk) : grasmus, grauwe gors, karekiet, rietzanger, de hele godganse mezenfamilie. Tering, wat was er veel te beluisteren.
Hop hop hop hop.... Wat hoorde ik daar nu?
Een hop-hop-dame kwam aangelopen, met in haar kielzog in ganzenpas een hele hop-hop-zondagochtendfamilie van sportieve griendvrienden. Ze hopten even op de plaats om mij te laten passeren. Een dozijn dames in zuurstokstretchpak, en één meneer. Waarom ik meer medelijden met hem had dan met de dames weet ik eigenlijk niet.

Op de terugweg had ik niet eens oog voor... Eh, ja dat weet ik eigenlijk niet. Want ik had er geen oog voor, dat zei ik al.
In gedachten speelden de geluiden zich opnieuw af. Een heerlijke symfonie.
Whoosh-whoosh... whoosh-whoosh...
Hela, die had ik niet eerder gehoord. Klopte dat wel? Ik kon me nog goed de piep-piep herinneren, en de krrrrr-krrrrr, alsook de rrrrt-rrrrt. Maar de whoosh-whoosh, nee, die niet.
Daar was het weer: whoosh-whoosh...
Ik keek om mij heen. Waar fietste ik inmiddels, de Slinge. Waar zat deze onbekende whoosh-whoosh-vogel? Ik kon hem niet ontdekken. Hield hij zich schuil? Ik keek om en hoorde hem opeens heel dichtbij: WHOOSH. Toen ik weer vooruitkeek, nam het volume af. Een gematigd 'whoosh'. Het werd spannend. Afstappen bracht geen uitkomst want dan hoorde ik het niet. Opstappen bracht verwarring, want dan hoorde ik het weer wel.
Ah... het was mijn knie die tegen mijn tasje aanschuurde. Gelukkig was ik bijna thuis. Dan kon ik hem toevoegen op Waarnemingen.nl.

lutek Maandag 29 Juni 2015 at 11:43 pm | | default
Gebruikte Tags:

Geen reacties

(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam in reacties te voorkomen, moet je deze simpele vraag beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.