About

Weblog van Lutek Dabrowski. Medio 2007 in gebruik genomen, toen als voornaamste reden verslag te doen van de reis door Ghana met Arnon Grunberg en Timme Sjoerd Hos. Na thuiskomst besloten door te gaan met stukjes schrijven. Reacties zijn welkom.

Tag cloud

Archieven

01 Aug - 31 Aug 2010
01 Jul - 31 Jul 2010
01 Jun - 30 Jun 2010
01 Mei - 31 Mei 2010
01 Apr - 30 Apr 2010
01 Mrt - 31 Mrt 2010
01 Feb - 28 Feb 2010
01 Jan - 31 Jan 2010
01 Dec - 31 Dec 2009
01 Nov - 30 Nov 2009
01 Okt - 31 Okt 2009
01 Sep - 30 Sep 2009
01 Aug - 31 Aug 2009
01 Jul - 31 Jul 2009
01 Jun - 30 Jun 2009
01 Mei - 31 Mei 2009
01 Apr - 30 Apr 2009
01 Mrt - 31 Mrt 2009
01 Feb - 28 Feb 2009
01 Jan - 31 Jan 2009
01 Dec - 31 Dec 2008
01 Nov - 30 Nov 2008
01 Okt - 31 Okt 2008
01 Sep - 30 Sep 2008
01 Aug - 31 Aug 2008
01 Jul - 31 Jul 2008
01 Jun - 30 Jun 2008
01 Mei - 31 Mei 2008
01 Apr - 30 Apr 2008
01 Mrt - 31 Mrt 2008
01 Feb - 29 Feb 2008
01 Jan - 31 Jan 2008
01 Dec - 31 Dec 2007
01 Nov - 30 Nov 2007
01 Okt - 31 Okt 2007
01 Sep - 30 Sep 2007
01 Aug - 31 Aug 2007
01 Jul - 31 Jul 2007
01 Jun - 30 Jun 2007
01 Mei - 31 Mei 2007
01 Apr - 30 Apr 2007

Links

laura's leven
Ernest vd Kwast
arnongrunberg.com
Arno Bos
roswitha
www.lutek.nl

Zoek!

Laatste Reacties

Keukenrenovatie (Nikkelen Nelis): Interessant stukje hoor.
Arno (De Aap met de Bil…): Ja, zo gaat dat in de dierenwer…
tonnie (Tiny Music / Gard…): Dag Lutek, Patricia en Maurice!…
Maurice Dielemans… (Tiny Music / Gard…): Ken Tonnie van Twitter, maar we…
Lutek (Tiny Music / Gard…): Hoi Patricia, Joh, het is nog v…
Patricia de Jong (Tiny Music / Gard…): Hoi , hier de dame van 3v12(fot…
Lutek (Tiny Music / Gard…): Thanks. de Garden of Eva leek …
bas (Blauwe Teen): Luut, op naar de platenkast voo…
Mirella (Tiny Music / Gard…): Leuk verslag, en ook leuk die k…
Arno (Blauwe Teen): Alweer een held... en ditmaal n…

Stuff

Powered by Pivot - 1.40.5: 'Dreadwind' 
XML: RSS Feed 
XML: Atom Feed 

Zoekt en Gij...

Zaterdag 27 September 2008 at 12:33 am Het is een publiek geheim dat ik een teller op mijn blog heb. De teller telt. Daar is-tie goed in, dat is wat-ie kan. Verder kan-nie niks, maar tellen...ja, dat kan-nie als de beste.
Behalve dan dat ik soms van iemand hoor dat hij of zij een bepaald stukje 'vandaag' heeft gelezen, terwijl mijn teller voor die dag nog op nul staat.
Ik kan ook namen toekennen aan IP-adressen. Dat is grappige materie. Zo kan ik zien of iemand die ik ken een regelmatige bezoeker is. Als ik vind dat iemand te onregelmatig bezoekt, bel ik hem of haar op en scheld hem of haar net zo lang uit tot het weer een regelmatige bezoeker wordt.
Jammer is wel dat ik van bijna geen enkel IP-adres weet welke naam daar bij hoort. Als nu iedereen - niet tegelijk - een email zou sturen met de mededeling: "Ik heb 5 minuten geleden je blog gelezen en het was weer fantastisch, dat had ik net even nodig, dank je wel, als ik ooit iets voor je kan doen hoef je het maar te zeggen", dan kon ik ten minste wat namen invoeren. Maar veelal moet ik die informatie ontberen.
En heb je eindelijk iemand geïdentificeerd, dan blijkt-ie weer zo'n prettig variabel IP-adres te hebben. Volgende week is (meer)

Voorbereid 2

Dinsdag 23 September 2008 at 09:15 am Medisch zit het wel snor met ons. Ik ben 2 weken geleden zwaar verkouden geweest, Hannie vorige week. Ons afweersysteem is weer even flink in de weer geweest. Je moet ze scherp houden, af en toe iets te doen geven, die kleine soldaatjes. Goed zo, kereltjes, dat hebben jullie weer mooi voor elkaar gekregen. Nu op naar het echte werk.
Het echte werk staat er aan te komen, het duurt nu niet lang meer. Maar voor het geval dat onze soldaatje last van jetlag krijgen, hebben we enkele hulpmiddelen ingeslagen.
Enkele hulpmiddelen? De apotheek om de hoek heeft zijn medewerkers vrijaf gegeven met een bonus erbij. We hebben één eigen drager tot onze beschikking, maar een tweede zou ons erg goed uitkomen.

Een dagelijke vitaminepil is slechts het begin. Helaas, ik moest meteen al afhaken: ik krijg de pil niet naar binnen. Die is me te groot. Het lukt niet.
We hebben een waterzuiveringsdruppelding. Een stuk of 8 druppels op een liter ongezuiverd water (en dat is om het even elk water in Nepal) en je waant je in bad in Lourdes. Wondermooi spul. Uitvinding (meer)

Voorbereid 1

Vrijdag 19 September 2008 at 2:42 pm Ter voorbereiding ende vermaak levert de reisorganisatie naast de reisbescheiden ook enkele folders en boekjes met leerzaamheden. Zo is er het boekje met de uitnodigende titel: "Te Gast in Nepal".
Je wordt er keer op keer op gewezen dat je je als gast te gast dient te gedragen. Hang niet de clown uit of de rijke westerling, loop met de klok mee in en om tempels en andere heiligdommen, groet naar de gebruiken van het land, denk er aan dat de voeten (ja, jouw voeten) letterlijk en figuurlijk als laagste deel van het lichaam worden gezien. En nog veel meer.

De ondertitel van het boekje is "Maak kennis met het échte leven". Dat belooft nogal wat, en mogelijk niet onterecht. In een andere reisgids lezen we wat vaak het eerste is dat mensen doen als ze terugkomen uit Nepal: Plannen maken voor de volgende reis naar Nepal. Ik wil echter niet op zaken vooruitlopen wanneer deze zaken volgen op zaken die nog niet eens gebeurd zijn.

In het boekje staan verhalen en ervaringen van mensen die er geweest zijn. Mensen die in Nepal geweest zijn, voor de duidelijkheid, niet van mensen die zijn overleden. Ik drukte me wat slordig uit. Hoewel het geheel niet denkbeeldig is dat je er niet heelhuids vandaan komt. Het schijnt dat je daar in de krant dagelijks kunt lezen hoe er weer een busvol Nepali in een ravijn (meer)

Wat Is Er Gebeurd?

Maandag 15 September 2008 at 11:31 pm Soms herkennen mensen zich in een verhaal. Dat is vaak omdat ze zich willen herkennen. Eigenlijk zeg ik het verkeerd, ik moest zeggen: Soms herkennen mensen zich in een situatie die geschetsts wordt. Ze voelen zich er betrokken bij of ze voelen zich verbonden met een hoofdpersoon.
Wat ook wel eens gebeurt, is dat iemand weet dat hij voorkomt in een verhaal, maar dat hij zichzelf volstrekt niet herkent. Dan bekijkt de schrijver hem misschien anders dan hij zichzelf ziet.
Het is soms moeilijk om te zeggen wat er een bepaalde keer precies gebeurd is. Ach, ik zeg het weeral helemaal verkeerd. Ik moest zeggen: Als je over een gebeurtenis leest, is het lastig om met zekerheid te kunnen zeggen dat het beschrevene is zoals je het zelf geschreven zou hebben als je ten tijde ter plaatse was geweest. Geschiedenis, achtergronden, eigenschappen van personen, oog en pen en fantasie van de schrijver, interpretatie van de lezer, en nog wel andere zaken spelen daarin een rol.
In de journalistiek is dat van belang... en ook weer niet. Veel van wat (meer)

Bad Bed Bank

Donderdag 11 September 2008 at 7:55 pm Om half 8 ging ik uit huis, om 10 uur was ik weer terug. In plaats van op een stoel te zitten en regelmatig naar de printer te lopen, lag ik op de bank, of in bad, of in bed, en liep regelmatig naar de geneeskrachtige theepot. Het hielp niets maar het hield me bezig.
De 'needles and pins' prikten over mijn hele lijf. Het was bijna lekker. Op de terugweg had ik regelmatig uit moeten wijken voor lantarenpalen links en plezierjachten in de Veerhaven rechts, en dan waren er ook nog allerlei bewegende objecten. Dat was niet lekker, ook niet bijna.


In de metro maakte ik wat aantekeningen over (meer)

Nikkelen Nelis

Dinsdag 09 September 2008 at 12:11 am Apologie: Door neuzige omstandigheden was ik nauwelijks in staat eerder een stukje te schrijven, waarvoor excuses.
Tip: Lees dit op gepaste afstand van het beeldscherm, ik zou zomaar iemand aan kunnen steken.
Medicijn: De absint is nog niet op, hoera, de absint is nog niet op!

Vorige maand kocht ik nieuwe schoenen. Voor het eerst sinds jaren waren mijn oude schoenen niet meer te verkrijgen. Ze zullen uit het assortiment zijn genomen. Dat betekende dat ik deze keer wel 10 minuten over de aankoop deed, een vertienvoudiging van de keren daarvoor. Ik moest een nieuw paar de mijne maken, maar welk? En waar lette je zoal ook alweer op bij het kopen van nieuwe schoenen. Ik had al zo lang de oude vertrouwde nieuwe schoenen gekocht dat ik vergeten was wat van belang is voor het doen van een aankoop.
Hier en daar zette ik een duim in een neus. Bij sommige schoenen sprong het kunstleer soepel terug, bij andere duurde het net iets langer. Was dat nu goed of juist niet? Ik bestudeerde het stiksel van een aantal paar. Daar zat verschil in, tot ik zag dat het verschil geen enkele invloed had op de sterkte omdat alle zolen gelijmd waren. Wat verwacht je ook in prijsklasse 20 tot 40 euro? Het stiksel zat er voor de sier.
Ik was tevreden met mijn uiteindelijke keus. (Dat is nogal wiedes want anders had ik wel een andere keus gemaakt.) Maar na enkele dagen viel me op (meer)

Beatstad

Donderdag 04 September 2008 at 11:58 pm Miss C. en ik waren reeds enkele uren op pad, en als we niet 1 of meerdere zonnesteken op zouden lopen, zouden we dat ook nog een paar uur zijn. Voor Station CS zei ik tegen een dame dat ze een leuk hoedje op had. Voordat ik mijn zin had afgemaakt, zag ik dat het hoedje de bovenkant van een gitaar was die ze op haar rug droeg. Het maakte voor de conversatie niet uit, want ze sprak geen woord Nederlands. Nogal wiedes, zei C. toen we verderliepen, dat is Soko, die Franse zangeres waar ik je vorige keer van vertelde. Ik draaide me om, maar ze was al weg. Een goed begin van de dag. Begin? Het was al ruim middag.

Voor Beatstad was dit jaar voor het eerst landelijk reclame gemaakt. Eerdere edities trokken voornamelijk mensen uit Den Haag e.o., dit jaar kwam men uit het hele land. Het was de zonnigste dag van de zomer. Wellicht hadden sommige (meer)

Hoog Bezoek

Maandag 01 September 2008 at 10:57 pm We kregen dit weekend hoog bezoek. Anne stond al 's morgens op de stoep, ze kon niet wachten om te komen logeren. Ze had haar moeder meegenomen, en moeder had heel veel spulletjes meegenomen, een bedje, een stoeltje, een tas met speelgoed, een stapel boeken en een pak luiers. We waren op alles voorbereid, maar zoals vorige keer hadden we net zo goed niet voorbereid kunnen zijn omdat Anne ons - volkomen terecht - nu eenmaal de liefste oom en tante vindt van de hele wereld. Als ik mijn knie aan de tafel stoot, komt ze me troosten. Ze aait over de blauwe plek en zegt dat het al goed is, want Anne is er. Ik stop vrijwel onmiddellijk met huilen.


Het 85 centimeter hoge bezoek neemt behoorlijk wat ruimte in beslag, vooral in figuurlijke zin... ik word naar het balkon verbannen als ik een sigaretje wil roken. Maar de weersomstandigheden (meer)