About

Weblog van Lutek Dabrowski. Medio 2007 in gebruik genomen, toen als voornaamste reden verslag te doen van de reis door Ghana met Arnon Grunberg en Timme Sjoerd Hos. Na thuiskomst besloten door te gaan met stukjes schrijven. Reacties zijn welkom.

Archieven

01 Aug - 31 Aug 2010
01 Jul - 31 Jul 2010
01 Jun - 30 Jun 2010
01 Mei - 31 Mei 2010
01 Apr - 30 Apr 2010
01 Mrt - 31 Mrt 2010
01 Feb - 28 Feb 2010
01 Jan - 31 Jan 2010
01 Dec - 31 Dec 2009
01 Nov - 30 Nov 2009
01 Okt - 31 Okt 2009
01 Sep - 30 Sep 2009
01 Aug - 31 Aug 2009
01 Jul - 31 Jul 2009
01 Jun - 30 Jun 2009
01 Mei - 31 Mei 2009
01 Apr - 30 Apr 2009
01 Mrt - 31 Mrt 2009
01 Feb - 28 Feb 2009
01 Jan - 31 Jan 2009
01 Dec - 31 Dec 2008
01 Nov - 30 Nov 2008
01 Okt - 31 Okt 2008
01 Sep - 30 Sep 2008
01 Aug - 31 Aug 2008
01 Jul - 31 Jul 2008
01 Jun - 30 Jun 2008
01 Mei - 31 Mei 2008
01 Apr - 30 Apr 2008
01 Mrt - 31 Mrt 2008
01 Feb - 29 Feb 2008
01 Jan - 31 Jan 2008
01 Dec - 31 Dec 2007
01 Nov - 30 Nov 2007
01 Okt - 31 Okt 2007
01 Sep - 30 Sep 2007
01 Aug - 31 Aug 2007
01 Jul - 31 Jul 2007
01 Jun - 30 Jun 2007
01 Mei - 31 Mei 2007
01 Apr - 30 Apr 2007

Links

laura's leven
Ernest vd Kwast
arnongrunberg.com
Arno Bos
roswitha
www.lutek.nl

Zoek!

Laatste Reacties

QuartzFalcon (Paarden en Kraaie…): Hi friends, If you’re thinking …
Sneakycyber (Paarden en Kraaie…): Hello Friends, if these blogs c…
HenrikAabom (Paarden en Kraaie…): hi guys i am new here, They hav…
kevinmanuel (Paarden en Kraaie…): Hello Friends, This blog makers…
RichardStafford (Paarden en Kraaie…): Hello friends I am new here. We…
JamesMason (Paarden en Kraaie…): Hello Friends, In this article,…
CrimsonBrute (Paarden en Kraaie…): Hello friends, These blog icons…
MikeWalsh (Paarden en Kraaie…): hi guys i am new here i have be…
Matt Leathes (Paarden en Kraaie…): Hello Friends, If you’re thinki…
kiwiborosk (Paarden en Kraaie…): Hello Friends I am new here, If…

Stuff

Powered by Pivot - 1.40.5: 'Dreadwind' 
XML: RSS Feed 
XML: Atom Feed 

« Een Dag uit het Leven… | Home | Dingetjes »

J & B

19 04 08 - 17:56 Behalve dat J & B een uitstekend merk whisky is, is het vanaf gisteren ook de afkorting voor het koppel Jacqueline & Bram. Ze zijn in de echt verbonden. Ik was daarbij. Ja, u leest het goed, ik heb het vrijdagmiddagsjoeltoernooi laten schieten!
Maar ik kreeg daar veel voor terug. Hoewel ik wel eerst per landelijke bus mij derwaarts moest begeven. Toen ik Alblasserdam binnenreed, viel me op dat er niemand meer lachte op straat. Honderden winkelende mensen, niemand lachte. We passeerden een kinderboerderijtje, niemand lachte, niet de kinderen, niet de beesten. We reden langs een bejaardentehuis en waarachtig, daar zaten 2 bewoners van het zonnetje te genieten en ze lachten. Ze wisten natuurlijk dat ze niet zo lang meer hoefden. Verder zag ik 2 magnolia's in bloei, en ook 2 wilde fazanten, maar of die ook in bloei stonden kon ik niet zien.

Alblasserdam uit, Nieuw-Lekkerkand in. De molens komen in zicht. Een Japanner drukt op de stop-knop. Nog voor hij de bus uit is, lijkt hij al spijt te hebben, hij treuzelt op de laatste tree, maar de chauffeur laat de koppeling reeds langzaam opkomen. Hij kijkt vertwijfeld naar de molens, dan nog een laatste maal naar de passagiers. Is dit het nu?
Ja, meer is er niet. Sorry.


We reden al 10 minuten achter een tractor als de chauffeur deze eindelijk weet in te halen. Direct daarvoor doemt Groot-Ammers op.
We passeren een 'Hervormd Centrum' en ik vraag mij af hoe dat er dan eerst heeft uitgezien.
Ik word met kussen, koffie en koekjes ontvangen, en mag meteen een corsage uitzoeken. Ik beoordeel mijn kledij, overweeg de mogelijke combinaties, en weet met vlijmscherpe preciezie juist die kleur uit te kiezen waar iedereen in koor van zegt: "Nee, die in ieder geval dus niet!"

Tussen het bidden door bleef er gedurende de hele dag tijd over om te eten, te trouwen, heen en weer te rijden, nog een keer te eten, weer heen en weer te rijden, en nog een keer te trouwen. Als je het doet, moet je het ook goed doen.
Op de minder spannende momenten ("zouden ze JA zeggen?") vulde ik de tijd met de compositie van een melodie van 2 kiezels in de zolen van mijn speciaal voor de gelegenheid gepoetste schoenen. Eén in de linkerzool (binnenkant voor), één in de rechter (buitenkant achter). Het zal geen tophit worden.
De vader van de bruid gaf voor de derde maal een dochter weg, het leek inmiddels routine. Het deed hem weinig... uiterlijk.
De wetmatigheden duurden niet te lang en waren goed verzorgd. Ik weet nog dat dat bij ons zelf niet het geval was, toen duurde de toespraak veel te lang en ging helemaal nergens over. Het is dat het onbeleefd is om tijdens je eigen huwelijksplechtigheid in slaap te vallen, maar het had alleszins weinig gescheeld.

Tijdens de vele autoritjes werd door Hannie en de laatste ongetrouwde zus nog snel een paar keer 'het stukje' voor vanavond gerepeteerd. Het liep nog niet helemaal gesmeerd. Zonder dat ik het hoefde te vragen, zette de chauffeur, die trouwens chauffeur is, ondertussen Slam-FM ietsje harder. En nog ietsje.
Nichtje Anne van 20 maanden wist me correct te duiden als ome.... "Lukek", wat mijn hart verwarmde. Het verwarmen werd overigens geholpen door de eerste inname van de dag. We waren ten slotte al halverwege.


Een speciale kerkdienst was voor het bruidspaar het hoogtepunt van de dag. De mensen die op de eerste rij (speciaal extra geplaatste losse stoeltjes) zaten, hadden er een ander gevoel bij. Dat gevoel begon na ongeveer 10 minuten in de lage onderrug, trok daarna al ras naar je schouders toe, en tegen het eind van de dienst had het je gehele spier- en zenuwstelsel lamgelegd. Af en toe mochten we staand een psalm ten gehore brengen, wat aangegeven stond in het programma. Ik zag links en rechts mensen, met de wijsvinger op de aangegeven plek, uitkijken naar die momenten van relatieve extase.
De preek was voorspelbaar, maar desalniettemin doorspekt met een bonte reeks van onbegrijpelijkheden, wat de pret niet mocht drukken. De ene circelredenering ging over in de volgende, wat op papier een figuur 8 maakt; echter, verdere vergelijking met een achtbaan gaat mank, omdat een achtbaan na anderhalve minuut is afgelopen, de dienst duurde anderhalf uur.


De nogal fragmentarisch verlopen dag - omzwervingen langs Groot-Ammers, Dordrecht en Biesbosch - kwam tot een slotsom in het voor de gelegenheid afgehuurde 'Bruisend Hart' te Hoornaar. We parkeerden de auto en zagen door de ramen van zaal 2 hoe een twintigtal 80+ers de maandelijkse kaartavond doorbrachten. Het zag er meer uit als de 'Bruisende Pacemaker'.
De zaal stroomde vol met vrienden en familie en er ontstond een run op de taarttafel. Ook de dames van de koffie werden bijna onder de voet gelopen. Aan de andere kant van de zaal was het opvallend stil. De dame van de tap haalde maar weer een doekje over het glimmend metaal, ze keek of de glazen goed stonden en schoon waren zoals ze 5 minuten geleden ook al had gedaan, ze ging zelfs even zitten. Ik had medelijden met haar en besloot het eerste tapje van de avond te bestellen. Ze veerde op, glimlachte van oor tot oor, en tapte de grootste schuimkraag ooit. Op deze manier zou ik nog wel erg vaak bij haar terugkomen. Misschien was dat haar bedoeling ook wel.
Na enige tijd doofden de zaallichten en begon zich iets onduidelijks op het podium af te spelen. Het fenomeen van de gevreesde 'stukjes' had haar intrede gedaan. Deuren en ramen werden hermetisch gesloten, niemand mocht meer in of uit. Ik rende nog snel even naar de dame met de glimlach.


Diverse verwarrende gebeurtenissen volgden elkaar nu in hoog tempo op. Via een luidspreker maakte een stem de aanwezigheid van een ijskar in de zaal bekend. Hoofden tolden in het rond. Waar o waar was de ijskar? Alsof de stem dit had voorzien, werd nu ook de exacte positie van de ijskar uit de doeken gedaan, aangevuld met de historische woorden: "met daarachter de schepper."
Een opstootje kon in de kiem gesmoord worden. Er was natuurlijk maar 1 schepper en dat was De Schepper, en of die hier achter de ijskar stond was maar al te zeer de vraag.

Enkele laatkomers praatten met het bruidspaar. Ik zag ze een tasje overhandigen met de opdruk 'Celibate'... ik schudde met mijn hoofd en toen mijn ogen weer op hun plaats zaten las ik gelukkig 'Celebrate'.
De 'stukjes' werden hoe langer hoe onduidelijker. Inmiddels maakte Hannie zich op om het podium te bestormen. Van het ingestudeerde lied waarvan ze vanmiddag nog maar de helft van de tekst kende, kende ze nu niet eens de eerste regel meer. Ik haalde ondertussen weer een glimlach, terwijl Hannie besloot de tekst dan maar van een blaadje af te zingen. In de chaos nam ze per ongeluk het A4-tje met de routebeschrijving mee het podium op, wat de uitvoering nog onbegrijpelijker maakte dan ze al geweest zou zijn. Toch zorgde zij en haar zussen en broer voor een daverende afsluiting van deze feestelijke dag.
De zaallichten gingen aan, de muziek ging uit. De koffie ging rond, de broodjes gingen op. Zo eindigde ook voor ons een vermoeiende dag. Met Slam-FM op knallend volume reden we naar huis. We moeten nog 3 jaar op de volgende bruiloft wachten.
geen reacties

Trackback link:

Zet Javascript aan om een Trackback URL te genereren

  
Persoonlijke info onthouden?

Emoticons /

Om geautomatiseerde spam in reacties te voorkomen, moet je deze simpele vraag beantwoorden.
 

  (Register your username / Log in)

Kattebel:
Verberg email:

Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of email-adres in te typen.