About

Weblog van Lutek Dabrowski. Medio 2007 in gebruik genomen, toen als voornaamste reden verslag te doen van de reis door Ghana met Arnon Grunberg en Timme Sjoerd Hos. Na thuiskomst besloten door te gaan met stukjes schrijven. Reacties zijn welkom.

Archieven

01 Aug - 31 Aug 2010
01 Jul - 31 Jul 2010
01 Jun - 30 Jun 2010
01 Mei - 31 Mei 2010
01 Apr - 30 Apr 2010
01 Mrt - 31 Mrt 2010
01 Feb - 28 Feb 2010
01 Jan - 31 Jan 2010
01 Dec - 31 Dec 2009
01 Nov - 30 Nov 2009
01 Okt - 31 Okt 2009
01 Sep - 30 Sep 2009
01 Aug - 31 Aug 2009
01 Jul - 31 Jul 2009
01 Jun - 30 Jun 2009
01 Mei - 31 Mei 2009
01 Apr - 30 Apr 2009
01 Mrt - 31 Mrt 2009
01 Feb - 28 Feb 2009
01 Jan - 31 Jan 2009
01 Dec - 31 Dec 2008
01 Nov - 30 Nov 2008
01 Okt - 31 Okt 2008
01 Sep - 30 Sep 2008
01 Aug - 31 Aug 2008
01 Jul - 31 Jul 2008
01 Jun - 30 Jun 2008
01 Mei - 31 Mei 2008
01 Apr - 30 Apr 2008
01 Mrt - 31 Mrt 2008
01 Feb - 29 Feb 2008
01 Jan - 31 Jan 2008
01 Dec - 31 Dec 2007
01 Nov - 30 Nov 2007
01 Okt - 31 Okt 2007
01 Sep - 30 Sep 2007
01 Aug - 31 Aug 2007
01 Jul - 31 Jul 2007
01 Jun - 30 Jun 2007
01 Mei - 31 Mei 2007
01 Apr - 30 Apr 2007

Links

laura's leven
Ernest vd Kwast
arnongrunberg.com
Arno Bos
roswitha
www.lutek.nl

Zoek!

Laatste Reacties

kiwi (Paarden en Kraaie…): hi guys i am new here and need …
fw (Roland Topor): asdfgf [url=ipagehostingreview.…
Keukenrenovatie (Nikkelen Nelis): Interessant stukje hoor.
Arno (De Aap met de Bil…): Ja, zo gaat dat in de dierenwer…
tonnie (Tiny Music / Gard…): Dag Lutek, Patricia en Maurice!…
Maurice Dielemans… (Tiny Music / Gard…): Ken Tonnie van Twitter, maar we…
Lutek (Tiny Music / Gard…): Hoi Patricia, Joh, het is nog v…
Patricia de Jong (Tiny Music / Gard…): Hoi , hier de dame van 3v12(fot…
Lutek (Tiny Music / Gard…): Thanks. de Garden of Eva leek …
bas (Blauwe Teen): Luut, op naar de platenkast voo…

Stuff

Powered by Pivot - 1.40.5: 'Dreadwind' 
XML: RSS Feed 
XML: Atom Feed 

« Op Herhaling | Home | Schoonhoven »

Poststuk

26 11 08 - 22:52 Vanmorgen liep ik het postkantoor binnen, opende de postbus, bekeek de post en controleerde of er een 'aangetekende'-notificatie bij was. Zit die er bij, overhandig je die aan de man achter de balie en neem je je aangetekend poststuk in ontvangst. Ik had er gisterenochtend geen.
Naast me hoorde ik iemand aan de postbeambte vragen: "Als ik een aangetekende heb, kan ik die bij u afhalen?"
"Jazeker, mevrouwtje", was het antwoord, want het was een mevrouw, en haar aanname was juist.
In een jolige bui, het was ten slotte al bijna weer weekend, meldde ik me te zelfder balie met de flauwe grap: "Ik heb geen aangetekende, dan kan ik zeker niet bij u terecht?"
De man keer zorgelijk naar mij, en naar de post die ik in mijn hand had, en zweeg. Ik had spijt van mijn opmerking.
"Dat is niet zo mooi", mompelde hij uiteindelijk, "Dan moet u dit formulier even invullen, dat stuur ik naar het hoofdpostkantoor en dan krijgen we vanzelf bericht. Het kan wel een paar dagen duren."
"Nee nee", lachte ik wat onzeker, "ik heb helemaal geen notificatie in mijn postbus."
Zijn ogen werden groot en keken angstig, zijn wenkbrauwen bewogen afzonderlijk van elkaar heen en weer, en zijn gelaat werd bleker. "Oh! Maar dat is helemáál foute boel."
Ik had nu niet alleen spijt, maar werd ook bevangen door een enorme moeheid, loomheid, moedeloosheid. Waar was ik aan begonnen? Ik realiseerde me ook ineens hoe vroeg het nog was. Meestal begint mijn dag pas een paar uur nadat ik ben opgestaan, niet al om 8 uur.
Hij gebaarde naar me dat ik even terzijde moest gaan staan, en hielp enkele andere postophalers tussendoor. Ik durfde niet zomaar weg te lopen. Intussen vervolgde hij zijn normale dagelijkse werkzaamheden met een steeds roder wordend hoofd en hij begon te hijgen en te zweten. Als iedereen straks geholpen zou zijn, was het mijn beurt weer, en zou hij zich in niet-alledaagse werkzaamheden moeten verdiepen. Hij vreesde dat moment, dat kon je duidelijk zien. Ikzelf ook.

Toen het moment daar was, liet ik mijn stem het woord nemen, zonder zelf precies op te letten wat er gezegd werd. Ik hoorde vanzelf wel hoe het nu verder moest.
"Misschien is mijn collega me voor geweest", hoorde ik mezelf opperen. Hoe kwam ik erop? Je moest het maar bedenken. Daar trapt toch niemand in, dacht ik intussen, maar verbood mezelf iets in te brengen. Laat die 2 het onderling maar lekker uitvechten. Zij zijn ermee begonnnen. Val mij er niet mee lastig.
"Ja, dat zal het zijn!" hoorde ik mezelf er nog aan toevoegen.
Het rode gezicht veranderde terug zoals het was ontstaan, maar in omgekeerde volgorde. Het werd eerst terug bleek en kreeg toen opnieuw een normale tint. Ik kreeg het idee dat de beste man, net als ik, ook nog niet geheel wakker was. Dat zijn reactie buiten hemzelf was ontstaan. Dat hij ondertussen al die tijd gewoon als elke dag op dit uur bezig was geweest met het sorteren van de post, het begroeten van bezoekers en het invullen van lijstjes. En dat het storende voorval van zojuist niet door hem werd afgehandeld, maar door zijn collega, hoewel er niemand anders dan hij achter de balie stond.
Hij wenste me een goedemorgen, en ik wenste hem hetzelfde. Inwendig moesten we lachen om die 2 malle collega's van ons. Waar maakten zij zich druk om, en dan nog wel zo vroeg in de ochtend. Wij wisten wel beter dan ons om zulke futiliteiten de dag te laten bederven. Het beloofde een frisse dag te worden, maar ik was er op gekleed.




Gebruikte Tags:
geen reacties

Trackback link:

Zet Javascript aan om een Trackback URL te genereren

  
Persoonlijke info onthouden?

Emoticons /

Om geautomatiseerde spam in reacties te voorkomen, moet je deze simpele vraag beantwoorden.
 

  (Register your username / Log in)

Kattebel:
Verberg email:

Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of email-adres in te typen.