About

Weblog van Lutek Dabrowski. Medio 2007 in gebruik genomen, toen als voornaamste reden verslag te doen van de reis door Ghana met Arnon Grunberg en Timme Sjoerd Hos. Na thuiskomst besloten door te gaan met stukjes schrijven. Reacties zijn welkom.

Archieven

01 Aug - 31 Aug 2010
01 Jul - 31 Jul 2010
01 Jun - 30 Jun 2010
01 Mei - 31 Mei 2010
01 Apr - 30 Apr 2010
01 Mrt - 31 Mrt 2010
01 Feb - 28 Feb 2010
01 Jan - 31 Jan 2010
01 Dec - 31 Dec 2009
01 Nov - 30 Nov 2009
01 Okt - 31 Okt 2009
01 Sep - 30 Sep 2009
01 Aug - 31 Aug 2009
01 Jul - 31 Jul 2009
01 Jun - 30 Jun 2009
01 Mei - 31 Mei 2009
01 Apr - 30 Apr 2009
01 Mrt - 31 Mrt 2009
01 Feb - 28 Feb 2009
01 Jan - 31 Jan 2009
01 Dec - 31 Dec 2008
01 Nov - 30 Nov 2008
01 Okt - 31 Okt 2008
01 Sep - 30 Sep 2008
01 Aug - 31 Aug 2008
01 Jul - 31 Jul 2008
01 Jun - 30 Jun 2008
01 Mei - 31 Mei 2008
01 Apr - 30 Apr 2008
01 Mrt - 31 Mrt 2008
01 Feb - 29 Feb 2008
01 Jan - 31 Jan 2008
01 Dec - 31 Dec 2007
01 Nov - 30 Nov 2007
01 Okt - 31 Okt 2007
01 Sep - 30 Sep 2007
01 Aug - 31 Aug 2007
01 Jul - 31 Jul 2007
01 Jun - 30 Jun 2007
01 Mei - 31 Mei 2007
01 Apr - 30 Apr 2007

Links

laura's leven
Ernest vd Kwast
arnongrunberg.com
Arno Bos
roswitha
www.lutek.nl

Zoek!

Laatste Reacties

QuartzFalcon (Paarden en Kraaie…): Hi friends, If you’re thinking …
Sneakycyber (Paarden en Kraaie…): Hello Friends, if these blogs c…
HenrikAabom (Paarden en Kraaie…): hi guys i am new here, They hav…
kevinmanuel (Paarden en Kraaie…): Hello Friends, This blog makers…
RichardStafford (Paarden en Kraaie…): Hello friends I am new here. We…
JamesMason (Paarden en Kraaie…): Hello Friends, In this article,…
CrimsonBrute (Paarden en Kraaie…): Hello friends, These blog icons…
MikeWalsh (Paarden en Kraaie…): hi guys i am new here i have be…
Matt Leathes (Paarden en Kraaie…): Hello Friends, If you’re thinki…
kiwiborosk (Paarden en Kraaie…): Hello Friends I am new here, If…

Stuff

Powered by Pivot - 1.40.5: 'Dreadwind' 
XML: RSS Feed 
XML: Atom Feed 

« Kermis | Home | Sta Op en Wankel »

Sta Op en Wandel

27 07 09 - 21:35 's Morgens vroeg begon het gedonder al. Ik zit wat te soezen in de zon, heerlijk achter het glas, lekker warm. Opeens komen er allerlei geluiden vanuit de kamer en geuren vanuit de keuken. Het is toch weekend? Waar maken ze zich druk om? Ik heb niks tegen geluiden en geuren, ik sluit me simpelweg af voor dat wat me niet interesseert, maar ik was wel benieuwd waar alle poeha om te doen was. Niet veel later ging de bel en kwamen er mensen het huis binnen die ik niet eerder gezien had. Het was een geschud van handen en een geblikker van tanden. Hallo en hoera en hoe gaat het er mee? Het was definitief gedaan met de rust. Nu ja, ik kroop een beetje uit het zicht en sloeg de menigte stilletjes en bijna onzichtbaar gade.


Wat de bedoeling was van de bijeenkomst ontging me in eerste instantie. Er werd een opstelling gemaakt van snoeren en apparaten, dingen draaiden in het rond en er klonk geluid uit zwarte dozen. Het was een vreemd soort ritueel dat alsmaar herhaald werd. Dan door de ene bezoeker, dan door de andere. Ze hadden allemaal draaiende dingen bij zich, maar wat nu het verschil tussen al die dingen was kon ik niet horen. Misschien dat mijn oren daar niet op gebouwd zijn, dat sluit ik niet uit. Er werd ook gegeten, en nog meer gegeten en toen nog meer. Het ging de hele dag maar door. Iedereen was daar heel blij mee, dat kon je zo zien. Ik snap niet zo goed waarom, zelf ben ik tevreden met een paar takken van een bramenstruik en wat water.
Ik stootte mijn zus aan. Zeg, zullen we eens voor het raam gaan zitten? Dat vond ze een goed idee. De bezoekers zouden ons dra in de gaten krijgen en dan mochten we even op schoot, daar houden wij wel van. En inderdaad, het duurde niet lang of ze begonnen naar ons te wijzen. Mijn zus vond het opeens eng en wilde niet mee naar buiten, ik wel. Ik liet me beetpakken en aaien. Niet zo snel!! Ik zit nog met mijn linker-achterpoot vast, idioot, beetje rustig aan zeg!
Ik mocht heen en weer lopen en stond in het middelpunt van de belangstelling. Zo vaak gebeurt dat niet dus ik genoot er met volle teugen van. Ondertussen keek ik natuurlijk mijn ogen uit en kon ik goed zien wat er nu eigenlijk aan de hand was deze dag. Ik hoorde dat de bezoekers een rituele muziekmarathon hielden, wat dat precies is weet ik nog steeds niet, want zoals ik al zei: ik hoor geen verschil tussen - en dit heb ik zelf ook maar opgevangen, hoor - tussen bijvoorbeeld Syd Barrett en The Who, en ook niet tussen Fleetwood Mac en Stuurbaard Bakkebaard. Het is mij allemaal hetzelfde. Maar de bezoekers hadden er duidelijk schik in en debateerden uitgebreid over de verschillen en overeenkomsten.


Er was één belangrijke overeenkomst tussen alle rituele muziek, het kwam namelijk allemaal uit Engeland, zo hoorde ik vertellen. Ik heb geen idee waar Engeland ligt en wat daar zo speciaal aan is. Ik weet alleen waar de voortuin ligt, en ik heb een keertje een week onder de tweezitsbank gebivakkeerd, zomaar voor de grap. Toen kreeg ik dorst en heb ik me weer laten zien. Maar Engeland... geen idee.
Er was één bezoeker die heel veel moeite deed om me te bekoren, ik denk dat hij een oogje op me heeft. Ik ben maar een eenvoudige tak, dus wat hij precies met me moet?... al sla je me dood. Toch moet ik zeggen dat ik wel een beetje onder de indruk was. Ik mocht over zijn gezicht lopen, terwijl andere mensen me in de soep wilden stoppen. Als ik mag kiezen tussen over iemands hoofd lopen en in de soep gestopt worden, dan weet ik het wel.


Het rituele ronddraaien op apparaten met snoeren, en het bijbehorende onbegrijpelijke geluid uit zwarte dozen maakte langzaamaan plaats voor ritueel leegmaken van glazen met gekleurd water. Ik zag ze genieten met volle teugen. Inmiddels was ik al eens teruggezet en opnieuw beetgepakt. Twee uitstapjes op één dag, het kon niet op. Ze probeerden me aan het schrikken te maken met lichtflitsen, maar dat nam ik niet. Ik maakte ze gewoon terug aan het schrikken door opeens veel sneller te lopen dan de bezoekers dachten dat ik zou kunnen. Zo snel dat ze me bijna zouden laten vallen, ware het niet dat ik van die fijne weerhaken heb op mijn poten. Dan val je natuurlijk niet zo snel naar beneden.
Toen hoorde ik iets wat mij zwaar geschokt heeft. Ik wist zeker dat ik een maand geleden eitjes had gelegd, maar een dag later waren die verdwenen. Ik weet nu waar ze zijn. Vrouwtje heeft die in het vriesvak gestopt! Het vriesvak, nu vraag ik je!! Er werd over onderhandeld dat mijn nageslacht misschien bij die aardige meneer mag gaan wonen. Dat is dan gelukkig niet zo erg, dat lijkt me wel een fijn huisje. Die meneer was ten slotte erg aardig. Binnenkort zal hij vrouwtje laten weten of die verhuizing inderdaad doorgaat.







geen reacties

Trackback link:

Zet Javascript aan om een Trackback URL te genereren

  
Persoonlijke info onthouden?

Emoticons /

Om geautomatiseerde spam in reacties te voorkomen, moet je deze simpele vraag beantwoorden.
 

  (Register your username / Log in)

Kattebel:
Verberg email:

Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of email-adres in te typen.