About

Weblog van Lutek Dabrowski. Medio 2007 in gebruik genomen, toen als voornaamste reden verslag te doen van de reis door Ghana met Arnon Grunberg en Timme Sjoerd Hos. Na thuiskomst besloten door te gaan met stukjes schrijven. Reacties zijn welkom.

Archieven

01 Aug - 31 Aug 2010
01 Jul - 31 Jul 2010
01 Jun - 30 Jun 2010
01 Mei - 31 Mei 2010
01 Apr - 30 Apr 2010
01 Mrt - 31 Mrt 2010
01 Feb - 28 Feb 2010
01 Jan - 31 Jan 2010
01 Dec - 31 Dec 2009
01 Nov - 30 Nov 2009
01 Okt - 31 Okt 2009
01 Sep - 30 Sep 2009
01 Aug - 31 Aug 2009
01 Jul - 31 Jul 2009
01 Jun - 30 Jun 2009
01 Mei - 31 Mei 2009
01 Apr - 30 Apr 2009
01 Mrt - 31 Mrt 2009
01 Feb - 28 Feb 2009
01 Jan - 31 Jan 2009
01 Dec - 31 Dec 2008
01 Nov - 30 Nov 2008
01 Okt - 31 Okt 2008
01 Sep - 30 Sep 2008
01 Aug - 31 Aug 2008
01 Jul - 31 Jul 2008
01 Jun - 30 Jun 2008
01 Mei - 31 Mei 2008
01 Apr - 30 Apr 2008
01 Mrt - 31 Mrt 2008
01 Feb - 29 Feb 2008
01 Jan - 31 Jan 2008
01 Dec - 31 Dec 2007
01 Nov - 30 Nov 2007
01 Okt - 31 Okt 2007
01 Sep - 30 Sep 2007
01 Aug - 31 Aug 2007
01 Jul - 31 Jul 2007
01 Jun - 30 Jun 2007
01 Mei - 31 Mei 2007
01 Apr - 30 Apr 2007

Links

laura's leven
Ernest vd Kwast
arnongrunberg.com
Arno Bos
roswitha
www.lutek.nl

Zoek!

Laatste Reacties

QuartzFalcon (Paarden en Kraaie…): Hi friends, If you’re thinking …
Sneakycyber (Paarden en Kraaie…): Hello Friends, if these blogs c…
HenrikAabom (Paarden en Kraaie…): hi guys i am new here, They hav…
kevinmanuel (Paarden en Kraaie…): Hello Friends, This blog makers…
RichardStafford (Paarden en Kraaie…): Hello friends I am new here. We…
JamesMason (Paarden en Kraaie…): Hello Friends, In this article,…
CrimsonBrute (Paarden en Kraaie…): Hello friends, These blog icons…
MikeWalsh (Paarden en Kraaie…): hi guys i am new here i have be…
Matt Leathes (Paarden en Kraaie…): Hello Friends, If you’re thinki…
kiwiborosk (Paarden en Kraaie…): Hello Friends I am new here, If…

Stuff

Powered by Pivot - 1.40.5: 'Dreadwind' 
XML: RSS Feed 
XML: Atom Feed 

« Pasen | Home | Dril »

Mama Tandoori

09 04 10 - 23:30 'Mama Tandoori' is los, ze is de wereld ingestuurd. Ze ligt vanaf nu in de boekhandel. Het vierde boek van Ernest van der Kwast. Zoek dekking. Voor je het weet krijg je er van langs met de deegroller.
De officiële presentatie vond plaats in Lantaren/Venster en was groots opgezet. De vraag was of het ook groots zou uitpakken, of dat het op zijn bordkartonnen Kwastiaans zou gaan. Caja heeft Ernest al vaker gezien, in De Unie, alwaar hij maandelijks een tafel gasten vergaart. Derhalve ging zij voor bordkarton. Ik had Ernest nog niet eerder in het wild gezien en gaf hem vooralsnog het voordeel van de twijfel. Het verschil deze avond met de Unie Late Night-avonden is dat hij zich wellicht nu iets meer op zijn gemak zou voelen, in zijn natuurlijke habitat, omringd door talloze leden van zijn uitgebreide familie. Maar voor hetzelfde geld zou het tegen hem werken. Je weet het niet.


Bij de deur zagen we een dame in Indiase kledij vervaarlijk met een deegroller naar de kassière zwaaien. Gelukkig was de toegang gratis. Wij meenden Mama Tandoori zelf te herkennen. Onze vermoedens werden bevestigd toen wij haar hoorden zeggen: "Ik ben de moeder van die jongen." Niet "de schrijver", niet "de heer Van der Kwast", maar "die jongen". Ja hoor, het was Mama Tandoori herself. Zo uit Toronto, net geland. "Hij mag niet weten dat ik er ben, het is een verrassing, en waar kan ik deze twee koffers laten?"
In de foyer was het al redelijk druk maar het werd nog drukker. Alle bezoekers kregen een mooi rood derde oog op het voorhoofd gestickerd. Prachtig prachtig. Eén grote familie. Indiase klanken schalden uit de speakers.


Shopvriendin was ook present, een collega van Caja. Bizar toeval wilde dat zij afkwam op de Indiase kok die voor de avond was ingehuurd. Of ingehuurd... het bleek een neef of oom of nog iets anders van Ernest. Ik weet dat mensen in het buurland Nepal een goede vriend als broer bestempelen, maar dit familielid was echt familie. Het was in zijn huis in Bombay dat de schrijver 29 jaar geleden werd geboren. (Waarom niet in Nederland? Lees het boek.)
Wilfried de Jong praatte de avond aan elkaar. Hij had zich goed voorbereid: alle namen van de speciale gasten (er waren uiteraard niet anders dan speciale gasten) articuleerde hij diverse malen door de overvolle ruimte van Lantaren 1 : De slangenbezweerder zonder slangen, diverse familieleden, Bollywooddanseressen, en collega Tommy Wieringa. Die laatste las op verzoek van Ernest een bepaald stuk uit een vorig boek voor. Reeds na drie regels had Mama Tandoori, die in het midden op de eerste rij zat, hem al vijf keer geïnterrumpeerd. Tommy keek verstoord op, woog in gedachten de impact van een deegroller tegen het aantal koppen dat hij groter was dan Mama, en besloot haar te corrigeren. Iets wat Ernest zelf wellicht niet zo gedurfd zou hebben. Pas tegen het eind van de voorstelling, toen Ernest zelf ook al had voorgelezen, liet zij weer van zich horen. Sterker nog, Wilfried moest haar het podium afsleuren om te voorkomen dat ze een eigen boekwerk ging voordragen. Ze had zich terdege voorbereid. Het voordragen werd haar dan belet, maar men kon haar niet weerhouden haar zoon, die jongen, uit te dossen in een t-shirt van bedenkelijk souvenirniveau en een krans van slingers en dollarbriefjes. Direct merkte ze op dat ze dat geld aan het eind van de avond wel terug wilde hebben. (Wat heeft Mama Tandoori toch met geld? Lees het boek.)
Welingelichte bronnen deelden ons mede dat het boek bestond uit 75% waarheid en 25% verzinsels. Caja, Shopvriendin en ik keken elkaar aan. Wat wij vanavond hadden mogen aanschouwen, Mama Tandoori in levende lijve, deed ons geloven dat er minstens 100% van het boek waar is, en waarschijnlijk nog iets meer.
Samenvattend was de avond groots opgezet en uitgepakt, maar toch ook een beetje van bordkarton, kortom een ideale Bollywood-avond.


Ernest van der Kwast kon zijn eigen naam niet meer zien, zo vaak had hij die voorin in boeken geschreven deze avond. Wat een belangstelling. Iedereen wilde een exemplaar en wel een exemplaar met handtekening. Hij wist wie wij waren en had er zichtbaar plezier in dat wij deze avond hadden bijgewoond. (Hoe wist hij wie wij waren? Lees zijn blog.) Subtiel wees vriend Tommy hem er na een vijftigtal handtekeningen met opdracht op dat je ook wel eens ziet dat schrijvers het titelblad gebruiken om te signeren. Ernest bladerde heen en weer. "Ah... juist... ik doe het steeds op het eerste blad." Precies dit was het moment waarop wij een amateurschrijver zagen veranderen in een professioneel schrijver. Je signeert het titelblad. Ernest is vanaf nu een professioneel schrijver, en onze boeken waren de eerste die hij in die hoedanigheid signeerde.
Vervolgens zochten wij Mama Tandoori, ook voor een handtekening. We waren er nu toch, en zij ook. Wij vonden haar bij de bladentafel waar zij bezig was tientallen exemplaren van de laatstverschenen UitAgenda in haar koffers te proppen. Haar zoon, die jongen, prijkt er halfnaakt op de voorkant. Het was moeilijk te zeggen of zij die bladen thuis of elders aan iedereen wilde laten zien, of dat zij juist probeerde zoveel mogelijk exemplaren te onttrekken aan het publiekelijk oog.


Ernest zal vast nog een maand lang door Nederland touren om zijn boek te promoten. Mama Tandoori zal vast volgende week weer terugreizen naar Toronto. Mevrouw Van der Kwast (die maar niet wil trouwen met meneer Van der Kwast) zal vast met zoonlief naar Italië vooruit reizen, alwaar Ernest binnenkort voort gaat schrijven aan een nieuw boek, over een ijsmakersfamilie. Het zal vast niet zo'n impact hebben als Mama Tandoori. Waarom niet? Lees het boek.






Gebruikte Tags: ,
geen reacties

Trackback link:

Zet Javascript aan om een Trackback URL te genereren

  
Persoonlijke info onthouden?

Emoticons /

Om geautomatiseerde spam in reacties te voorkomen, moet je deze simpele vraag beantwoorden.
 

  (Register your username / Log in)

Kattebel:
Verberg email:

Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of email-adres in te typen.